جعفر گلشن روغنی
01 آذر 1397
در ادامه مخالفت علما و روحانیون با تصویبنامه انجمنهای ایالتی و ولایتی، در اول آذر 1341، بیش از صد نفر از علما و روحانیون تهران، اعلامیهای خطاب به مردم منتشر کردند که با عبارت «برادران ایمانی» آغاز میشد. این اعلامیه با اشاره به محتوای ضد اسلامی تصویبنامه، به بیان چگونگی واکنش علما در این باره پرداخته بود که «با تشکیل جلسات بزرگی که هماکنون ادامه داشته و به حول و قوه الهی تا حصول نتیجه مطلوبه ادامه خواهد داشت، با تذکرات پیاپی، مضار و مفاسد این تصویبنامه را نسبت به ملک و ملت به مسئولین امور گوشزد نموده و دولت را از عواقب وخیمه اینگونه کارها برحذر داشتند، ولی متأسفانه آقای عَلَم [نخستوزیر حکومت پهلوی] که نه حاضر به اطاعت از احکام خداوند قادر قاهر و نه مجری قانون اساسی است، همه این اقدمات و حتی تذکرات مراجع عالیقدر شیعه [را]... نادیده گرفته... میخواهد با ایجاد اختناق و ارعاب و تهدید جلو سیل اعتراضات مردم را بگیرد.» در ادامه به سانسور مطبوعات در درج اخبار مخالفت علما و مردم با تصویبنامه، اشاره شده بود که «اخیراً چاپخانهها را نیز ملزم نمودهاند که نظریات علمای اعلام و افکار ملت را به صورت اعلامیه هم به چاپ نرسانند.» سپس هشدارآمیز، اسدالله علم خطاب شده بود که «اگر آقای علم تصور کرده است با تعلل و مسامحه و امروز و فردا کردن و جوابهای بیسر و ته دادن میتواند مانع از سیل اعتراض مردم گردد، خود را گول زده است.» در پایان متن، لغو تصویبنامه خواسته شد و یادآوری شده بود که دولت حکومت پهلوی «بداند که به حول و قوه الهی تا روزی که به خواستههای مشروع علمای اعلام و ملت مسلمان ایران توجه نشود، از پای ننشسته و اجازه نخواهیم داد که احکام اسلام و قانون اساسی پایمال گردد و مسئولیت هر گونه حادثهای را متوجه دولت میدانیم.» شیخ محمدرضا تنکابنی، محمدتقی آملی، میرزا خلیل کمرهای، میرزا علی فلسفی تنکابنی، شیخ جواد فومنی حائری، سیدهادی خسروشاهی، محمدحسین خلیلی زرندی، فضلالله محلاتی، محیالدین انواری، سید محمدصادق لواسانی، سید محمود طالقانی، سید رضی شیرازی، محمدرضا مهدوی کنی، شیخ حسین غفاری، سید حسن امام جمارانی، شیخ احمد مجتهدی تهرانی، شیخ جعفر خندقآبادی، سید هدایتالله تقوی شیرازی از جمله امضاکنندگان این اعلامیه بودند. (منبع: اسناد انقلاب اسلامی، ج 3، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1374 ش، صص 52 تا 55)
تعداد بازدید: 2382