زهرا رنجبر کرمانی
10 مهر 1399
آمریکا که با کودتای 28 مرداد 1332 در مسئله نفت ایران توانسته بود حفظ منافع خود را تضمین کند، باید برای وابستگی ایران به خود قدمهای دیگری برمیداشت. این کشور گمان میکرد با بلعیدهشدن کمکهای اقتصادیش به ایران بهوسیله عدهای خاص و افزایش شکاف طبقاتی ناشی از آن، خطر نفوذ کمونیسم ایران را تهدید میکند، بنابراین نسبت به اصلاحات ارضی که آن را مانعی بر سر راه کمونیسم میپنداشت اصرار میورزید. طرح اولیه اصلاحات ارضی در دولت اقبال در پایان سال 1338 به مجلس ارائه شد اما دولت حقیقتاً قصد اجرای آن را نداشت و فقط میخواست به اصرار آمریکا پاسخی داده باشد.[1] علی امینی در 20 دی 1340 و در غیاب مجلس، اصلاحات ارضی مورد نظر آمریکا را به تصویب هیئت وزیران رساند و به اجرا درآورد.[2]
در تاریخ دهم مهر 1341 روزنامه اطلاعات در خصوص اعلام و اجرای اصلاحات ارضی در مناطقی از کشور چنین نوشت:
«امروز اجرای قانون اصلاحات ارضی در هفت منطقه دیگر از آذربایجان اعلام شد. این مناطق عبارت است از: حومه ماکو، حومه شاهآباد ماکو، حومه نقده و سیاهچشمه ماکو، بستانآباد تبریز و نمین اردبیل و نیز اردبیل.
به این ترتیب اکنون در اکثر نقاط آذربایجان غربی و شرقی قانون اصلاحات ارضی در مرحله اجرا میباشد و مرتباً اجرای قانون اصلاحات ارضی در نقاط مختلف آذربایجان غربی و شرقی اعلام میشود. اجرای قانون اصلاحات ارضی اصولاً از آذربایجان آغاز شده و تا روز اول مهر امسال 700 ده از دهات مراغه، میاندوآب و هشترود بین 23 هزار و 794 زارع تقسیم گردید.»[3]
پینوشتها:
[1]. مدنی، سیدجلالالدین، تاریخ سیاسی معاصر ایران، ج 1، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1361، ص 343.
[2]. همان، ص 352 و 353.
[3]. روزنامه اطلاعات، س 37، سه شنبه دهم مهر 1341، شم 10912.
تعداد بازدید: 1283