13 مهر 1399
در 13 مهر 1342 دولت اسدالله علم تصویب کرد که هنگام تقدیم قرارداد وین به مجلس، ماده واحدهای به آن منضم سازند و کارمندان هیئتهای مستشاری آمریکا که در خدمت دولت ایران بودند از امتیازات و مصونیتهای مربوط به کارمندان اداری و اعضای فنی مشروحه در قرارداد وین برخوردار شوند. این ماده واحده همان تحمیل کاپیتولاسیون بود. هیئت حاکمه ایران به علت وحشتی که از خشم ملت داشتند رویکردی فریبکارانه پیش گرفته و قرارداد وین را که قراردادی همه جانبه و مورد قبول همه بود در این ماجرا سپر ساختند.[1] قرارداد وین قراردادی است برای روشن ساختن وضع مأمورین سیاسی کشورها که بیشتر دولتهای عضو سازمان ملل متحد آن را امضا کردهاند.[2]
پینوشتها:
[1]. مدنی، سیدجلالالدین، تاریخ سیاسی معاصر ایران، ج 2، دفتر انتشارات اسلامی وابسته به جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، 1361، ص 76.
[2]. قیام 15 خرداد به روایت اسناد ساواک، ج 6، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، 1382، ص 443.
تعداد بازدید: 1101