زهرا رنجبر کرمانی
31 تير 1399
قیام 15 خرداد 42 و کشتار مردم بیش از پیش ماهیت ضدمردمی حکومت را روشن ساخت. این واقعه نهتنها آتش مبارزات را خاموش نکرد، بلکه بر شدت و حدت آن افزود و دستاویزی به دست مخالفان حکومت داد تا تبلیغات گستردهای علیه آن انجام دهند. در شرایطی که مطبوعات داخلی سانسور میشد و برای نمایش کشوری آرام و رو به رشد و ملتی حامی منویات شاهانه! تحتفشار بودند، گروهی از مبارزین با ارسال نامههایی به سفارتخانههای خارجی و تشریح اقدامات حکومت، تلاش میکردند دولتهای خارجی را برای عدم همکاری یا قطع رابطه با پهلوی ترغیب کنند و صدای خود را به خارج از مرزها برسانند. بخشی از این قبیل اقدامات در گزارش 31 /4 /1342 ساواک آمده است:
«اخیراً تعدادى نامه ماشینشده در مورد وقایع 15 خرداد و تشریح علل آن به امضاى (نداى ملت) علیه مقامات عالیه کشور تهیه و بهوسیله پست براى پارهاى از سفارتخانههاى خارجى در تهران ارسال شده است. دستور فرمایید تحقیق و اعلام نمایند که ناشرین و عاملین پخش نامههاى مزبور کیستند و در صورت امکان نمونهاى از آن را نیز ارسال کنند.»[1]
[1]. قیام 15 خرداد به روایت اسناد ساواک، ج 3، تهران، مرکز بررسی اسناد تاریخی وزارت اطلاعات، 1378، ص 518.
تعداد بازدید: 1065