زهرا رنجبر کرمانی
02 مرداد 1399
در تاریخ 2 /5 /1342 آیتالله میلانی در اعلامیهای ضمن تأکید بر تلاش آیات و شخصیتهای دینی برای آزادی امام خمینی با مهاجرت به تهران، از سیاست دفعالوقت دولت برای عدم توجه و تمرد از انجام شرایط اولیه روحانیت برای شروع مذاکرات ابراز ناراحتی کرد. وی همچنین گفت دولت نهتنها به خواست روحانیون ترتیب اثر نداده بلکه به توقیفهای غیرقانونی و اعمال شکنجههای ضدانسانی ادامه داده و وضع دشواری را برای طبقه تحصیل کرده، بخصوص اعضای انجمنهای اسلامی دانشگاه فراهم کرده است. آیتالله میلانی همچنین به حکومت پهلوی در خصوص تبعید امام خمینی و سایر علمای دستگیر شده، توقیف و شکنجه رجال و تقلب در انتخابات پیش رو هشدار داد. در بخشی از این اعلامیه آمده است: «نمیدانم چطور مباشرین از خدا بیخبر این جنایتها از عاقبت بد کار خود نمیترسند و نمیدانند که خدای قهار از مردم ظالم انتقام خواهد کشید. چند روز بود فکر میکردم با نشان دادن بدنهای شلاق خورده شکنجه شده و با معرفی اطفال یتیم و هزاران خانواده بیسرپرست شده به کسانی که به نام دادستان خوانده میشوند اعلام جرم کنم، ولی با هرکه مشورت کردم گفتند در تمام این مراحل از صدر تا ذیل فقط یک قانون حکومت میکند و آن قانون المأمور معذور است، ناچار از شکایت قانونی چشم پوشیده و شکایت ملت مظلوم را به خدا میبرم.» در پایان، آیتالله میلانی به حکومت هشدار داد که سرانجام «اشک نیمه شب مادران داغدیده و کودکان یتیم و محبوسین بیگناه» بساط ظلم و ستم را در هم خواهد ریخت.[1]
[1]. اسناد انقلاب اسلامی، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، مرکز چاپ و نشر سازمان تبلیغات اسلامی، ج 1، تهران، 1369، ص 134 تا 136.
تعداد بازدید: 1010