10 بهمن 1404
در اخبار روز 10 بهمن 1340 آمده است که: سرانجام بعد از شش روز، دانشجویان دانشگاه تبریز دست از اعتصاب کشیدند و سرکلاسهای خود حاضر شدند.[1] اعتصاب آنها در اعتراض به سرکوب دانشجویان دانشگاه تهران در روز اول بهمن صورت گرفت.
دفتر فنی اداره سنجش و بررسی مسائل روانی در اداره کل انتشارات و رادیو در گزارشی تأکید کرده است: «کمیسیون تحقیق [برای رسیدگی به علل وقوع حادثه دانشگاه تهران] وقتی کارهایش مؤثر است که از افراد فعال و سرشناس، همچنین یک یا دو تن از استادان دانشگاه که مورد احترام و وابستگی به هیچ گروه سیاسی نداشته باشند تشکیل شود تا اشخاص بتوانند اطلاعات خود را بدون ناراحتی در اختیار کمیسیون بگذارند.[2]
این گزارش پیشبینی کرده است: «کار کمیسیونهای تحقیق در کشور ما در اثر گذشت زمان به فراموشی سپرده میشود، بنابراین [این] کمیسیون هم جز وقت گذراندن و کاغذ سیاه کردن نتیجهای نخواهد داشت؛ بهطور کلی مسئله دانشگاه با تشکیل پلیس داخلی و اخراج چند دانشجو و استاد حلشدنی نیست. باید موانع و مشکلات کار را در نظر گرفت.»[3]
دفتر فنی اداره سنجش و بررسی مسائل روانی، ریشه مشکلات را در چند شغله بودن استادان و بیاطلاعی از آخرین اصول و روشهای علمی در تدریس و نبود تفریحهای سالم برای دانشجویان دانسته و افزوده است: «دانشجویان ساعات بیکاری خود را به مطالعه و دور هم نشستن و سیاست بافتن میگذرانند. نشریههای هفتگی موجود هم نمیتواند عطش نسل جوان و تحصیلکرده مملکت را فرونشاند. دانشجویان به این نشریات به دیده حقارت و ابتذال نگاه میکنند.»[4]
پینوشتها:
[1]. نیکبخت، رحیم، جنبش دانشجویى تبریز به روایت اسناد و خاطرات، تهران، سوره مهر، 1381، ص 133.
[2]. مرکز اسناد ریاست جمهوری، اسنادی از جنبش دانشجویی در ایران (۱۳57 - ۱۳22 ه.ش)، ج 1، تهران، سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، 1381، ص 117.
[3]. همان، ص 118.
[4]. همان.
تعداد بازدید: 12