24 تير 1405
یکى از روزنامههاى عصر امروز کتاب «سیاست خارجى انگلیس در سالهاى بعد از جنگ دوم جهانى»، نوشته س.م.وود هاوز ـ نماینده محافظهکار پارلمان انگلستان ـ را معرفى و ترجمه بخشى از آن را چاپ کرده است. به نظر این نماینده انگلیسى، خاورمیانه در تمام دوره بعد از جنگ جهانى دوم، مهمترین منطقه حیاتى بوده است. هدف سیاست انگلیس در خاورمیانه، از یک قرنونیم پیش که این منطقه در دایره منافع انگلیس قرار گرفت، تغییر نکرده است. این هدف، اطمینان از این موضوع است که منطقه مذکور تحت سلطه کشور مهم مخاصم دیگرى درنیاید و طورى نشود که آن کشور دست انگلیس را از شرق میانه کوتاه سازد. ولى دلایلى که موجب تعقیب این هدف بوده، تغییر یافته و همچنین، اوضاع و موقعیت محل و وسایل تعقیب این هدف عوض شده است. در صورتى که تا یک قرن پیش، اهمیت خاورمیانه بیشتر از این جهت بود که حایلى در راه رسیدن به امپراتورى انگلیس در هندوستان بود، امروز اهمیت اصلى آن براى داشتن منابع ارزنده نفت است. مثلاً کشف نفت در مسجد سلیمان در سال 1908 م (1287 ش) دولت انگلستان را وادار کرد تا سهم عمدهاى در شرکت نفت ایران و انگلیس به دست آورد و ناوگان نیروى دریایى خود را که از ذغالسنگ استفاده مىکردند به ناوگان نفت سوز تبدیل کند.[1]
پینوشتها:
[1]. روزنامه کیهان، ش 5406، 24 تیر 1340، ص 1 و 15.
تعداد بازدید: 5