26 آبان 1405
تقریبا اوایل سال ۴۶ بود که من آزاد شدم. معمولا کسی که از زندان میآید، با توجه به تغییراتی که در جو بیرون صورت گرفته، جو خانواده، جو دوستان، باید مدتی آرام بنشیند؛ تا بعد بتواند فعالیت را از سر بگیرد. طبیعتاً روزهای اول به دیدن و سر زدن دوستان اقوام وحتی سایر آزادشدگان مثل بعضی از نهضت آزادیها گذشت. چون شرایط منزل ما در آن موقع اجازه نمیداد، در خانه آقای توکلی بینا که با هم آزاد شده بودیم نشستیم. این دیدارها که تمام شد، با جناب آقای هاشمی رفسنجانی، شهید باهنر، شهید رجایی و سایر دوستان جلساتی را شروع کردیم.
در آن جلسات مطرح شد که مبارزین همه شناخته شدهاند. دست به هر کاری بزنند زود لو میرود. پس بهتر است مدتی مبارزه را به صورت کار فرهنگی پیش ببریم. آقای هاشمی هم در سخنرانیهایی که میرفتند به جذب کمک برای تأسیس یک مدرسه شاره کردند. تا اینکه در نهایت از صنف فرشفروشها شخصی به نام حسین اخوان فرشچی بانی شد و ما نیز که هیچ کدام وضع مالی چندان خوبی نداشتیم؛ هر کدام با مقداری قرض و اینها کمک کردیم تا زمین خریداری شد و دبستان دخترانه رفاه راهاندازی شد تا محیط سالمی باشد برای تربیت دختران خانوادههای مذهبی و مبارز و هم روی آموزشهای خاص آنان مثل مسایل مذهبی و فرهنگی تأکید بیشتری صورت بگیرد. محل آن در کوچه مستجاب پشت مدرسه عالی شهید مطهری بود که از دو حیاط مخروبه قدیمی تشکیل میشد و حدوداً دو هزارودویست متر میشد.
برای انتخاب معلمین و دادن بعضی آموزشهای خاص به آنها بود که دوباره یک سری جلسات راهاندازی شد. زیرا جلسات ده نفره مؤتلفه پس از دستگیریهای سال ۴۲ و ۴۳ از هم پاشیده شده بود.
البته جلسات هیأت امنا هم بود که به تصمیمگیریهای سیاسی منجر میشد.
ابتدا در ونک باغ مستوفیالممالک را برای این جلسات در نظر گرفتند و بعد هم به باغی در کرج میرفتیم. تا اینکه نهایتاً این اردوها در باغ کرج منظم شد و خانوادههای زندانیان (مبارزین اسلامی) هم حضور داشتند که بسیار در حفظ روحیه آنها مؤثر بود. علاوه بر جنبه تفریحی کلاسهای آموزش مذهبی و سیاسی هم در همین اردوها پیگیری میشد.
کمکم دولت متوجه این فعالیت شد و قوانینی وضع کرد مثل ملی شدن مدارس غیردولتی، جدا شدن دبیرستان و دبستانها از هم و... که طی آنها مجبور شدیم دبیرستانی را که تأسیس کرده بودیم تعطیل کنیم. در واقع مدرسه رفاه مرکز ثقل و محل تجمع فعالان سیاسی شده بود و همین هم نکته مهمی در جلب توجه دولت بود.
هیأت امنا آقایان هاشمی، رجایی، باهنر، حاج جواد رفیقدوست، آقای توکلی بینا و آقای غیوران و... بودند و بنده هم مدیرعامل بودم که هنوز هم مدیرعامل بنیاد فرهنگی رفاه هستم و پیگیری کارها را با کمک دوستان انجام میدادم.
بعدها به جای دوستانی که شهید شدند آقایان لولاچیان، زمردیان و مرحوم تحریری اضافه شدند. بالاخره با کمکهای مردمی مدرسه ساخته شد. زیرا تا آن روز مدرسه در ساختمانهای قدیمی که خریداری شده بود اداره میشد.
مرحوم طالقانی و شهید مطهری در جمعآوری کمکهای مردمی بسیار کمک کردند و در همان مکان، ساختمان نو مدرسه در ۲ طبقه با ۱۹ کلاس بنا شد.
که امروز هم دارد به همان شکل اداره میشود. جلساتی که در مدرسه داشتیم گاه شبها تا ساعت ۱۱ طول میکشید بعد از جلسه هم با هم خارج نمیشدیم و یکییکی با فاصله خارج میشدیم. یک شب وقتی جلسه تمام شد و دوستان رفتند. باخبر شدیم که در منزل شهید رجایی منتظر او بودهاند و او را گرفتهاند. که ایشان ۵ سال زندانی کشید و خیلی ایشان را شکنجه کردند.
لذا جلسات را هم از مدرسه منتقل کردیم. ابتدا به منزل حجتالاسلام شیخ علىاصغر مروارید که سمت ستارخان بود. که در آنجا بود که آقای هاشمی را نیز دستگیر کردند. یعنی ایشان را نیز بعد از جلسه در منزلشان منتظر بودند و به محض ورود دستگیر کردند ایشان نیز زندان سختی داشتند.
ما در جلساتی که داشتیم همیشه ذهنیتمان این بود که در ضمن این کارهای فرهنگی و مذهبی یواش یواش و طوری که حکومت زیاد حساس نشود وارد کارهای سیاسی هم بشویم. لذا در ابتدا آمدیم و یک شرکتی تشکیل دادیم به نام شرکت فیلم در خدمت دین، که در آن فیلمهای خارجی را که جنبه مفید و آموزنده داشت یا جنبه سیاسی و پیام خوبی داشت یا گاهاً فیلمهای فکاهی سالم را انتخاب میکردیم و توی جلسات پخش میشد و یکی از آقایان همزمان ترجمه میکرد و توضیح میداد که این مسأله ترجمه همزمان در آن موقع در نوع خودش بینظیر بود خانوادهها، جوانها و دانشجوها میآمدند که یک مسأله پیام و تأثیر مثبت این فیلمها بود. یک مسأله دیگر هم اینکه آن دوره جو سینماها بسیار ناسالم بود و این یک جایگزین مناسبی بود. از برادرانی که در این زمینه زحمت میکشیدند. آقای غیوران و آقای چهپور را بخاطر دارم. یک مدت که گذشت شرکتی تشکیل دادیم به نام شرکت سبزه که آن اردوهای روزهای جمعه هم در محل همین شرکت بود.
_ حبیب امام و رهبری: مروری بر زرندگی مجاهد نستوه مرحوم حاج حبیبالله شفیق، به همت سیدحامد حسینی، تدوین معاونت تبلیغات و روابط عمومی حزب مؤتلفه اسلامی، ص 14-12.
تعداد بازدید: 3