مملکت در اختیار دولت امینی

سرمقاله روزنامه اطلاعات در روز 18 دی 1340 با عنوان «دکتر امینی و توقع مردم»لنگر[1] با این بند آغاز شده است:

چهارصد مستشار آمریکایی در ارتش ایران

روز 16 دی 1340 مجله تهران اکونومیست دو نکته آماری منتشر کرد؛ «ایران از سقوط [دولت] دکتر مصدق تاکنون بیش از پانصد میلیون لیره از نفت درآمد داشته است که این همه پول سبب گشایش و رونق نشده است. چون ایران هنوز نتوانسته است 325 میلیون دلار وامی را که تاکنون از آمریکا دریافت کرده بپردازد.»[1]

افسران سازمان امنیت در لباس زائر

بعضی از افسران سازمان امنیت به صورت زائر و با لباس معمولی می‌آمدند. ما هم اکثر شب‌ها حرم مشرف می‌شدیم و دورادور ناظر بودیم و به خیال خودمان مراقب امام بودیم، ولو ایشان می‌فرمود: اگر خدا مقدر کرده که من باقی بمانم مرا حفظ می‌کند و اگر نه شماها نمی‌توانید هیچ شری را از من دفع کنید؛ هیچ نیازی به محافظ ندارم.

شهید جعفر عرب‌مقصودی

جعفر عرب‌مقصودی، سال 1314 در خانواده‌ای مذهبی و کشاورز در روستای محمّدآباد عرب‌ها به دنیا آمد. وی در کنار پدرش مشهدی ابوالقاسم با انجام امور کشاورزی در امرار معاش خانواده سهم به‌سزایی داشت. او از سنین نوجوانی در امور مذهبی و فرهنگی همراه با شهید سیّدمرتضی طباطبایی بود. پس از ازدواج صاحب پنج فرزند به نام‌های داوود، محمّدرضا، علی، فاطمه و زهرا شد. در قیام 15 خرداد 1342 از منطقه محمّدآباد عرب‌ها با قیام‌کنندگان همراه شد و در باقر‌آباد از ناحیه پا هدف گلوله ماموران حکومت پهلوی قرار گرفت. با دستگیری و بازداشت وی پس از قیام 15 خرداد، به دلیل عدم رسیدگی به زخم پایش در بازداشتگاه، دچار کزاز شد و پس از انتقال به بیمارستان فیروزآبادی شهر ری به شهادت رسید. جسد او توسط ماموران حکومت پهلوی در مکان نامعلومی به خاک سپرده شد که هنوز از محل مزار این شهید اطلاعی در دست نیست.

نظر محمدرضا پهلوی درباره خریدهای نظامی ایران

روزنامه کیهان از اخبار 13 دی 1340 چنین گزارش کرد: محمدرضا پهلوی در جلسه سازمان برنامه گفت: «ما مثل بسیاری از ممالک دیگر سیاست اصلی‌مان صلح است و در این راه هم می‌کوشیم و هر تصمیمی را که در مجامع بین‌المللی در راه تحکیم این کار گرفته شود، تشویق کرده‌ایم. ولی می‌دانید که این کار دست ما نیست.

شهید احمد زالیانی سه‌گانه

احمد زالیانی سه‌گانه، سال 1329 در اراک به دنیا آمد. نام پدرش علی‌اکبر بود. دوران کودکی را در زادگاهش سپری کرد و سپس به تهران رفت و به تحصیل پرداخت. در سال ششم ابتدایی نظام قدیم درس می‌خواند که واقعه 15 خرداد 1342 به وقوع پیوست. او برای اعتراض به اقدامات حکومت پهلوی به خیابان آمد، اما هدف گلولة ماموران حکومت واقع شد و در پانزدهم خرداد 1342 در بیمارستانی که آن روزها شیر و خورشید نام داشت، به شهادت رسید. مزار این شهید در منطقه مسگرآباد تهران قرار دارد.

اصرار مجدد ساواک به تبعید سیدمصطفی خمینی از ایران

در اخبار روز 12 دی 1343 آمده است که: سرهنگ مولوی، رئیس ساواک استان مرکز عصر امروز تلفنی با سیدمصطفی خمینی در قم صحبت کرد و درباره برنامه سفرش به ترکیه از او سئوال کرد.

این نهضت آخری هم که منتهی شد به 15 خرداد و اینهمه کشته دادند مردم، این هم در صف اولش اهل علم بودند.

این نهضت آخری هم که منتهی شد به 15 خرداد و اینهمه کشته دادند مردم، این هم در صف اولش اهل علم بودند. علما بودند؛ تا حالا هم دنباله‌اش کشیده شده‌است تا حالا هم آنکه بیشتر هیاهو می‌کند بازاهل علم است. البته دانشگاهی هم حالا داخل است، آنها هم داخلند؛ سایر مردم هم به تبعیت علما می‌رفتند نه به تبعیت دیگران.

انعکاس اشتباهات نمایندگان مجلس در مطبوعات

در خبر روزنامه اطلاعات 10 دی 1342 آمده است که: «ساعت 10 صبح جلسه علنی مجلس شورای ملی به ریاست مهندس عبدالله ریاضی تشکیل شد. ابتدا کهزاد البرزی،‌ نماینده مردم مسجد سلیمان، در سخنان قبل از دستور خود درباره احتیاجات حوزه انتخابیه خود و مشکلات مردم آن منطقه و گرفتاری معلمان به دلیل نداشتن مسکن مطالبی بیان نمود.

انعکاس تظاهرات مردمی قم و تبریز در خارج از کشور

حجم و سرعت انتشار سخنرانی‌ها و بیانیه‌های مربوط به جنبش اسلامی مردم ایران به رهبری آیت‌الله خمینی به گونه‌ای افزایش یافت که نهضت آزادی ایران خارج از کشور تصمیم گرفت برای انعکاس اخبار و تحلیل‌های مربوط به جنبش اسلامی ایران منتظر چاپ نشریه ماهیانة پیام مجاهد، ارگان نهضت آزادی ایران خارج از کشور نماند. از این‌رو، تصمیم گرفته شد مجموعه‌ای مسلسل‌وار تحت عنوان دربارة قیام حماسه‌آفرینان قم و تبریز متناسب با اخبار و اطلاعات واصله، مستمراً انتشار یابد و من مأموریت یافتم که کلیه اقدامات مربوط به این مجموعه اعم از جمع‌آوری پیام‌ها، گزارش‌ها، اطلاعیه‌ها، بیانیه‌های مربوط به جنبش، ماشین‌نویسی، تصحیح، ویرایش، چاپ و توزیع را در اشتوتگارت بر عهده گرفته، سازماندهی کنم.