مردم، چهارچرخ دوج کامانکا را پنجر کردند

[سیدمحمد طباطبایی] روز پانزده خرداد شد. هفتاد من جو کاشته بودیم، داشتیم دسته‌هایش را بر می‌‌داشتیم. بچه‌ها خبر دادند که امام را دستگیر کردند.

نبوغ ملی یا مشت آهنین؟!

روزنامه اطلاعات در شماره روز 6 بهمن 1342 از قول اسدالله علم نخست‌وزیر که به مناسبت جشن اولین سالروز برگزاری رفراندوم لوایح شش‌گانه موسوم به انقلاب سفید سخن می‌گفت، می‌نویسد:

مراجعه با آرای عمومی در سایه بگیر و ببند!

در آستانه برگزاری رفراندوم در خصوص لوایح شش‌گانه پیشنهادی شاه در 6 بهمن 1341، ساواک مرکز در دستورالعملی به ساواک قم مورخ 3 بهمن می‌نویسد:

اما خاطراتم از قیام 15 خرداد ورامین

صبح روز 15 خرداد سال، 42 به همراه برادرم شهید امیر (هوشنگ) معصومشاهی در مغازه خواروبارفروشی جنب کارخانه روغنکشی و راه‌آهن که با هم شریک بودیم مشغول کار بودیم.

«بعثت»: آغاز یک مسیر

ساواک خراسان در گزارشی مورخ 30 دی 1342 می‌نویسد: «در تاریخ 28 /10 /42 «بعثت: نشریه داخلی حوزه علمیه قم در مشهد پخش گردیده است که درباره عاملین توزیع آن تحقیق و نتیجه گزارش خواهد شد.»[1]

«تکنیکِ» تداومِ نهضت در غیابِ رهبر آن

ساواک مشهد در گزارشی مورخ 27 دی 1343 می‌نویسد: «... اخیراً اعلامات به‌طور پراکنده هر دفعه مقداری از این اعلامات که عنوان و مطالب آن با دیگری فرق دارد، بین مردم توزیع می‌گردد و این اعلامات در منزل خود آقای میلانی به چاپ می‌رسد.

مهندسین سارق!

روزنامه اطلاعات در شماره روز 26 دی 1342 در گزارشی از جلسه مجلس شورای ملی از قول یکی از نمایندگان که در نطق پیش از دستور خود سخن می‌گفت می‌نویسد:

تفاوت رفت و برگشت و قصه کاپیتولاسیون

آقا رفت قم، من فردای آن روز آنچه اثاثیه امانتی گرفته بودیم به صاحبانش، پس از تشکر، رد نمودم و عازم قم شدم. وارد منزلی شدم که از همان منزل، آقا را ربوده بودند؛ منزل مصطفی که روبه‌روی منزلمان بود و اندرونش می‌گفتند.

جولان «اهل شراب» در مملکت مسلمان!

ساواک در گزارشی مورخ 23 دی 1341 با موضوع «سخنرانی آقای فلسفی[1]» می‌نویسد: «در لیله 22 /10 /41 آقای فلسفی واعظ در مسجد اردبیلی‌ها واقع در گذر مستوفی به منبر رفته و پس از ذکر مقدمه‌ای اظهار داشت: در این مملکت دین اسلام از طرف دسته‌ای که تمام مقدورات در اختیارشان هست، تهدید می‌شود.

«سیاست یعنی مملکت‌داری نه آنکه زور و سرنیزه»

ساواک در گزارشی مورخ 20 دی 1343 با موضوع «اظهارات ربانی واعظ» می‌نویسد: «ساعت 15- 13 روز 16 /10 /43‌1 شخصی به نام ربانی[1] که گویا از طلاب طرف‌دار [آیت‌الله]خمینی در قم می‌باشد، در شبستان مسجد جامع به پیشنمازی آقای جعفری به منبر رفت و ضمن بیان مقدمه‌ای درباره ایمان اظهار داشت: هرکس ایمان داشته باشد، می‌داند دین از پول و جان بهتر است، روی همین اصل به مراجع تقلید ایمان می‌آورد و می‌داند که مرجع تقلید که در حقیقت جانشین ائمه اطهار می‌باشد بیش از دیگران رفاه حال او را می‌خواهد... سیاست یعنی مملکت‌داری نه آنکه زور و سرنیزه.