امینی در مبارزه‌ای ناجوانمردانه!

ساواک در گزارشی مورخ 21 شهریور 1342 می‌نویسد: «روز چهارشنبه 20 /6 /42 اعلامیه‌ای در مورد عدم آزادی انتخابات[1] و خفقان مطبوعات و وجود حکومت نظامی در زمان انتخابات از طرف آقای دکتر امینی نخست‌وزیر سابق ایران پخش گردید که مورد استقبال همه طبقات ملت ایران قرار گرفت،

تغییر اوضاع ایران بعد از تبعید امام خمینی

بعد از تبعید امام به نجف، به تدریج روحانیون انقلابی را در ایران، دستگیر، تبعید و یا منزوی کردند. در این زمان مسأله (انقلاب) در دست بعضی منبری‌ها و مداحانی که چندان مایه علمی و ثبات فکری نداشتند، قرار گرفت. کسی هم جرأت نمی‌کرد در مقابل رژیم از فکر و مبانی امام دفاع بکند، آنها در اغلب هیئت‌های عزاداری و هیئت امنای مساجد رسوخ کرده و یکی دو نفر از ارتشی‌های بازنشسته ـ که طرفدار سرسخت رژیم و شخص شاه بودند ـ را در این هیئت گذاشته بودند، تا اینها را شستشوی مغزی کنند و مواظب اوضاع هم باشند.

حاکمان در کاخ و مردم در کوخ!

ساواک در گزارشی مورخ 18 شهریور 1341 با موضوع «جلسه کارمندان جمعیت سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران[1]» می‌نویسد: «در ساعت ۱۱:۰۰ روز شنبه 17 /6 /41 جلسه کارمندان جمعیت سوسیالیست‌های نهضت ملی ایران (نیروی سوم) ... تشکیل گردید.

تحولات عراق در سایه «نژادبازی»

ساواک در گزارشی با موضوع «روحانیون» مورخ 15 شهریور 1343 می‌نویسد: «طبق اطلاع در ظرف 3 روز گذشته اعلامیه مشروحی از طرف آیت‌الله ‌میلانی به جانب‌داری از آیت‌الله‌ حکیم و مخالفت شدید با سیاست آمریکا و انگلیس چاپ گردیده[1] که در آن تضعیف روحانیت در عراق و ایجاد محدودیت برای روحانیون را بر اثر اقدامات سیاسی انگلیس و آمریکا قلمداد کرده است.

راه ما از راه احزاب جداست

در طی مدتی که حضرت امام خمینی در تبعید بودند، من [حجت‌الاسلام ابوذر بیدار] با ایشان ارتباط داستم، نامه‌های من الان هست.

گوش اگر گوش تو و ...

ساواک خوزستان در گزارشی با موضوع «سینمای شعله» مورخ 11 شهریور 1341 می‌نویسد: «پس از وصول امریه جناب آقای نخست‌وزیر... کمسیون نمایشات با افتتاح سینمای مزبور موافقت و افتتاح گردید.

اعمال بی‌رویه مبارزان!

ساواک در گزارشی مورخ 7 شهریور 1342 می‌نویسد: «به قرار اطلاع شیخ جواد فومنی امام جماعت مسجد نو واقع در خیابان خراسان... اغلب پس از اداء نماز مغرب و عشا درحالی که از منبر به روی زمین مسجد می‌نشیند... با مریدان خود در موارد سیاسی بحث و گفت‌وگو نموده و نسبت به دولت با لحن زننده تنقید می‌کند... صدور دستورات لازم در مورد جلوگیری از اعمال بی‌رویه او مورد تقاضا است.»[1]

مأموریتی برای تبریز

روز پانزده خرداد [1342] ما در صحن مطهر حضرت معصومه(س) بودیم. دو فروند هواپیمای فانتوم آمدند و دیوار صوتی را شکستند. صدای وحشتناکی ایجاد شد.

در اهمیت رأی ملت!

شهریور 1342 و در آستانه برگزاری انتخابات دو مجلس شورای ملی و سنا در 26 شهریورماه، فردی به نام احمد کشاورزیان نامه‌ای به شرح زیر به رئیس ساواک نگاشت که حاوی نکات ارزشمندی درباره ساز و کار انتخابات دو مجلس در دوره پهلوی است:

پشتیبان مشعل فروزان مذهب

ساواک قزوین در گزارشی مورخ 2 شهریور 1342 می‌نویسد: «... شب گذشته در ساعت 8 بعد از ظهر روز 1 /6 /42 آسیدعباس ابوترابی[1] در مسجد جامع [قزوین] منبر رفت و بین سخنرانی‌های خود اظهار نمود که: ای مردم مسلمان بدانید دستگاه تبلیغات غلط و باطل، شما‌ها را منحرف از قوانین قرآن نموده، وظیفه ما مسلمانان این است که پشتیبان قرآن باشیم، به عرضتان برسانم هوشیار باشید و فریب این حرف‌های پوچ دستگاه تبلیغات باطل را نخورید.