گفت‌و‌شنود فرمانده و سربازان

ساواک در گزارشی مورخ 26 اردیبهشت 1342 می‌نویسد: «... شیخ خلخالى و ناصر مکارم و شیخ جعفر سبحانى آمده بودند در منزل [آیت‌الله]خمینى گفته‌اند: ما می‌خواهیم براى تبلیغ مردم برویم، ولى براى ما صد درصد خطر دارد براى اینکه ما باید حقانیت را ثابت کنیم.

اجرای امر مبارک به هر قیمتی!

در 25 اردیبهشت 1342 حسین علاء - وزیر دربار - به اسدالله علم – نخست‌وزیر – می‌نویسد: «جناب آقای علم نخست‌وزیر راجع به تأمین اعتبار برای اجرای برنامه جشن‌های دوهزار و پانصدساله شاهنشاهی شرحی به جناب آقای مهندس اصفیا مدیر‌عامل سازمان برنامه نوشته شده بود.

چرا دست از این مرد برنمی‌دارید؟

نیمه شعبان همان سال [1342] در شهرستان گرمی، به مناسبت تولد حضرت ولی‌عصر(عج) به منبر رفتم. به خاطر دارم که روی منبر برای سلامتی امام، تقاضای صلوات کردم.

ساواک، بازنده نبرد با بهائیان!

ساواک در گزارشی مورخ 23 اردیبهشت 1341 می‌نویسد: «... به منظور پیش‌بینی‌های لازم نسبت به اجرای برنامه‌های تلویزیون ایران به نحو عادی در شب هشتم خردادماه سال جاری مصادف با یکی از شب‌های سوگواری بهائی‌ها مجدداً به آقای ملک افضلی (مدیر ایستگاه تلویزیون) مذاکره گردید.

«این روا باشد که من در بند سخت تو گهی بر شاخه گاهی بر درخت؟»

ساواک خراسان در گزارشی مورخ 21 اردیبهشت 1343 می‌نویسد: «در تاریخ 19 /2 /43 پاکتی محتوی 3 برگ اعلامیه (بیانیه شماره 16 اپریل از برادران مسلمان مقیم بریتانیای کبیر ـ لندن) جهت سیدمحمدعلی میلانی[1] رسیده بود که از توزیع آن جلوگیری و سه برگ آن به پیوست تقدیم می‌گردد.»[2]

رهرو سیره حسین(ع)

ساواک در گزارشی مورخ 19 اردیبهشت 1343 می‌نویسد: «چند روز قبل آقای شیخ علی نخعی معروف به افصح المتکلمین که از وعاظ طراز اول تهران و مدت‌ها است با ساواک همکاری می‌نماید عازم قم برای زیارت حضرت معصومه(ع) بود.

درگیری در فرودگاه

پدر آیت‌الله سیدابوالفضل موسوی فوت کردند و چون ما خدمت ایشان ارادت داشتیم ـ چراکه از استادان حوزه علمیه قم بودند ـ تصمیم گرفتیم در مراسمشان شرکت کنیم.

یک شب، منبر ممنوع

ساواک مشهد در گزارشی مورخ 17 اردیبهشت 1343 با موضوع«اظهارات آیت‌الله میلانی» می‌نویسد: «در تاریخ 17 /2 /43 ساعت 9 صبح آیت‌الله میلانی [و] شیخ رضا نوغانی[1] با اتومبیل حاج حسن برزگر برای گردش به مزرعه چایش متعلق به حاج حسن برزگر رفتند.

عکس‌ها سخن می‌گویند!

ساواک قم در گزارشی مورخ 15 اردیبهشت 1342 می‌نویسد: «پس از واقعه مدرسه فیضیه تاکنون خبرنگاران خارجى به قم نیامده‌اند، ولى موقعی که طلاب مجروح در بیمارستان فاطمى قم بسترى بودند شخصى به نام شیخ خلخالى که از طرفداران و ایادى [آیت‌الله]خمینى است، به عنوان عیادت بیماران به بیمارستان مزبور رفته و عکس‌هایى از طلاب بسترى می‌گردد که فیلم این عکس‌ها هم بلافاصله به‌وسیله مأمورین شهربانى قم نور داده شده[!] و از بین می‌رود. در صورتی‌که عکس تهیه شده باشد ساختگى و با صحنه‌سازى بعدى گرفته شده است.»[1]

دست‌اندازی بر ساز و کاری هزار ساله!

ساواک مشهد در گزارشی مورخ 12 اردیبهشت 1341 با موضوع «طلاب علوم دینی» می‌نویسد: «روز چهارشنبه 12 /2 جاری ساعت شش‌ونیم صبح عده‌ای از طلاب که شاگرد آقای سبزواری[1] می‌باشند در مسجد جامع گوهرشاد دورهم جمع شده و در مورد امتحانی که قرار است از طرف فرهنگ و اوقاف از آنها به‌عمل آید صحبت می‌نمودند.