نامه‌های مخفیانه

یک روز من [حجت‌الاسلام والمسلمین سیدمحمود مرعشی نجفی] به ساوه رفته بودم و در منزل یکی از علما ظهر ناهار می‌خوردیم که پدرم تلفن زد. ایشان فرمودند: «امروز حضرت آیت‌الله خمینی را از ترکیه به عراق بردند، شما زود بیا قم که برنامه داریم». من بلافاصله حرکت کردم و به قم آمدم. ایشان فرمودند: «برو عراق». گفتم: «آقا چطوری؟!» گفتند: «از مرز مجاز که اجازه نمی‌دهند، از طریق غیرمجاز برو.». بنده همان لحظه به طرف خرمشهر حرکت کردم.

پشت پرده تبعید امام خمینی

ساواک در گزارشی مورخ 23 بهمن 1343 می‌نویسد: «... آیت الله شیخ محمدعلی قدس ضمن ملاقات اظهار داشت: در مسافرت اخیر قم آیات اللّه شریعتمداری ـ گلپایگانی ـ نجفی مرعشی را ملاقات، آقایان داشتند نامه‌ای به زبان انگلیسی از طرف مقامات آمریکایی به امضا استوارت و به عنوان جیمز عزیز رسیده [را ملاحظه می‌کردند.] خلاصه معنای آن این است:

اوضاع قطعاً بدتر شده!

ساواک خراسان در گزارشی مورخ 22 بهمن 1343 می‌نویسد: «بدین‌وسیله دو برگ فتوکپی نامه‌هایی که شخصی به نام محمدحسین الطباطبایی العلوی[1] از تهران جهت [آیات] میلانی و قمی با پست به مشهد ارسال داشته است به پیوست تقدیم می‌گردد.»[2]

جاسوسان آزاد، مراجع در تبعید!

ساواک در گزارشی مورخ 20 بهمن 1343 می‌نویسد: «طبق اطلاع واصله شب 16 /11 /43 تراکت‌هایی در بعضی از خیابان‌های بخش 12 تهران پخش گردیده است که همراه آنها به ضمیمه ایفاد می‌گردد... ضمناً عین تراکت‌های فوق که تقریباً به قطع 5×14 سانتیمتر می‌باشند به شرح زیر است: 1- آزاد مردان و مبارزین از امضاءکنندگان لایحه مصونیت[1] انتقام خواهند گرفت.

مقابله با نهضت اسلامی با «نصب شیر برای وضو و تطهیر»!

ساواک در گزارشی مورخ 18 بهمن 1343 می‌نویسد: «... پس از ترور نخست‌وزیر سابق[1] و انتصاب جناب آقای هویدا به نخست‌وزیری از گوشه و کنار شنیده می‌شد که مخالفینِ وضعیت حاضره به تکاپو افتاده با اشاعه اکاذیب اذهان مردم بی‌سواد به‌ویژه کهنه مقدسین را تحت عنوان بهایی‌بودن نخست‌وزیر و بودن سه وزیر بهایی در کابینه ایشان و پیشرفت بهائیان که عمال اصلی صهیونیست در ایران می باشند، در امور مملکتی و تجارتی سر زبان‌ها انداخته همواره برای پیشرفت مقاصد سوء خویش به‌ویژه فعالیت برای تخریب روحیه افراد مجاهدت می‌نمایند.

برخورد روحانیون قشری با نهضت 15 خرداد

روحانیون قشری، قویترین عامل بازدارنده نهضت بودند. من [حجت‌الاسلام آقای ابوذر بیدار] یادم هست سال 1351ش. که من در زندان شهربانی اردبیل بودم خیلی‌ها به دیدن ما می‌آمدند. حرکت ما را تأیید می‌کردند؛ از بازاری‌ها، فرهنگی‌ها، دانشجویان، طلاب جوان و از رفقای خودمان. ولی می‌دیدم که افراد دیگری از کسوت خودمان حرکت ما را حرکت درستی نمی‌دانند.

خرم آن خانه که باشد چون تو مهمانی در او

در 16 بهمن 1343 محصلین مدرسه آیت‌الله العظمی بروجردی[1] نامه‌ای به شرح زیر به مجلس شورای ترکیه فرستادند: «مقام منیع مجلس شورای ملی با تقدیم مراتب احترام، همانطور که می‌دانید مفتی و زعیم دین حضرت آیت‌الله العظمی آقای خمینی در خاک ترکیه بازداشت شده‌اند و معلوم است که بازداشت معظمٌ‌له در ترکیه در اثر پیمانی است که دولت ایران با دولت ترکیه بسته است.

به نام ملت به کام حکومت!

شهربانی آبادان در گزارشی مورخ 15 بهمن 1341 با موضوع«شیخ ناصر مکارم» می‌نویسد: «... آقای شیخ ناصر مکارم[1] در ساعت 30 /21 روز 13 /11 /41 در مسجد سنابادی واقع در خیابان 4 احمدآباد به منبر رفته ضمن بحث و سخنرانی در اطراف بت و بت‌پرستی اظهار داشته: پس از جریان زلزله[2] یکی از روحانیون به منزل یکی از مأمورین دولت رفته و مشاهده می‌کند پتوهای زیادی در منزلش می‌باشد شخص روحانی از وی پرسیده است آن همه پتو را برای چه می‌خواهی. مأمور دولت جواب داده مردم قدر این پتوها را نمی‌دانند دستور دادم از پتوهای سربازی به آنها بدهند.

گلایه از مداخله!

ساواک در گزارشی به تاریخ 13 بهمن 1342 می‌نویسد: «سناتور سیدجلال‌الدین تهرانی[1] به یکی از دوستانش که روز جمعه گذشته 11/11/42 به ملاقاتش رفته بود اظهار داشته: دخالت خارجی‌ها چقدر در امور کشور ما علنی شده. وزیر مختار سفارت آمریکا که از مستأجرین حسنعلی منصور دبیر کل حزب ایران نوین است و با او سر و سری دارد علناً گفته است که من منصور را به نخست‌وزیری خواهم رساند همان‌طوری که دکتر علی امینی را نخست‌وزیر کردم.»[2]

منبر پرشور رهبری

ساواک در گزارشی مورخ 11 بهمن 1342 می‌نویسد: «در مسجد جامع زاهدان که آقای کفعمی[1] امام جماعت آن می‌باشد دو نفر واعظ همه روزه بعد از ظهر منبر می‌روند. اولی به نام علی حسینی خامنه[ای] که از قم آمده و طبق تحقیقاتی که شده طرفدار [آیات]خمینی و میلانی بوده با سیاست دولت مخالف می‌باشد، دومی شیخ محمد کرمانی که از مشهد آمده و از طرفداران جدی انقلاب بهمن[2] و واعظ خیلی روشنفکری است[!].