امام خمینی(ره) 23 فروردین 1342 در پاسخ به دعوت آیتالله سید محسن حکیم از علمای ایران برای هجرت به نجف نوشتند «با هجرت مراجع و علمای اعلام، مرکز تشیع در پرتگاه هلاکت افتاده به دامن کفر کشیده خواهد شد.» متن تلگراف ایشان چنین است:
ملّت بزرگ ایران سالروز 15 خرداد را که یوم اللّه است زنده نگه میدارد و افتخار قیام ملّت را که با مشت گرهکرده و خون طاهر خویش در مقابل ستم شاهی پهلوی ایستاده و پایه استوار انقلاب اسلامی را که سرنگونی قدرتمندترین جنایتکار منطقه را در پیداشت ریخت، از یاد نمیبرد.
امام خمینی(ره) 29 اسفند 1341 در مسجد اعظم شهر قم و در جمع روحانیون، طلاب و اهالی شهر، درباره توطئههای استعمار بر ضد اسلام و مسئولیت سنگین عالمان دینی سخنرانی کردند. متن سخنان ایشان چنین است:
امام خمینی(ره) در تیر ماه 1343 طی پیامی به ملت ایران از تسلط اشغالگران فلسطین و عمال آن بر بسیاری از شئون حساس مملکت و قبضه نمودن اقتصادیات آن، به کمک حکومت پهلوی اظهار تاسف کردند. متن پیام ایشان چنین است:
وقتى مردم وارد میدان میشوند و پشتوانه یک نهضت، احساسات مردم، اندیشه مردم و حضور مردم میشود، آن نهضت قابل ادامه است و پیروزى براى آن نهضت رقم میخورد؛ حادثه پانزده خرداد این مطلب را نشان داد.
15 خرداد را باید حفظش کنند. (اگر) می توانند با هیاهو و تظاهرات (اگر) نمی توانند با مقاومت منفی و بیرون نیامدن از منازل. اگر می بینند که اینها مثل گرگ به جان مردم افتاده اند و جوانهای آنها را می خواهند بکشند در منازل بمانند. یک روز تنفراً از این رژیم و از این آدم. اعتراضاً بر این آدم در منزل بمانند اگر هم می توانند تظاهرات کنند اما از یاد نباید برد. باید این زنده باشد و ان شاء الله از یاد هم نمی برند.
اگر این خانوادهها ( خانواده شهدای 15 خرداد) احتیاج دیگری هم داشته باشند بعدا تامین خواهم کرد. ناراحت نباشید امیدوارم جزء شهیدان سیدالشهدا محسوب شوند. خودم هم در این مصیبت شریک هستم. من هم مصیبت زده هستم. از همه مهمتر مصیبت دین است که دارد لطمه میخورد.
امام خمینی(ره) عصر سیزدهم خرداد 1342 و همزمان با روز عاشورا، در جمع روحانیون، طلاب، اهالی قم و زائران حرم حضرت فاطمة معصومه(س) فرمودند که اساس گرفتاری ملت ایران از شاه و اسرائیل است. متن سخنرانی ایشان چنین است:
امام خمینی(ره) در تاریخ سوم بهمن 1341 درباره محاصره خانههای آیتالله خوانسارى و آیتالله بهبهانى در تهران توسط ماموران حکومت پهلوی و اهانت به علما و روحانیون، پیامی خطاب به ملت ایران نوشتند. متن پیام چنین است: